خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باد مکش برقع جانان مرا بازروشن مکن این آتش پنهان مرا باز
۲
ساقی مدهم باده بیاد لب آن شوخدر آتش حسرت مفکن جان مرا باز
۳
آسوده درونم نفسی گو مگشا زلفآشفته مکن حال پریشان مرا باز
۴
در گریه چو خوابم برد ای ناله مزن دمبیدار مکن دیده گریان مرا باز
صفحهٔ ۱ از ۲