خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز گلی نچید دل من ز باغ کسروشن نگشت خانه من از چراغ کس
۲
بر مژده وصال دگر دل نمی نهمبازی نمیخورم دگر از لهو و لاغ کس
۳
در عشق اگرچه هیچ فراغت دلم نیافتهرگز حسد نبرد به عیش و فراغ کس
۴
دایم اگر چه سوخته عشق بوده امهرگز چنین نسوخت دل من ز داغ کس
صفحهٔ ۱ از ۲