خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوازش تو قیامی ز سرو قامت بسمگر قیام تو آمرزش قیامت بس
۲
چو نخل گل دگران خویش اگر بیارایندترا همین گل رخسار و سرو قامت بس
۳
چو دورم از بهشتی صفت چه سوزی بازعذاب دوزخیان حسرت و ندامت بس
۴
به پیش قد تو سرو از غرامت است بپایدگر خجل مکن اورا همین غرامت بس
صفحهٔ ۱ از ۲