خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ضعف اگر در آینه بینم جمال خویشآهی کشم که آینه گردد ز حال خویش
۲
مرغ شکسته بالم و در وادی امیدپیدا بود که چند توان شد ببال خویش
۳
لاف کمال پیش سگان تو چون زنمکز دولت سگان تو یابم کمال خویش
۴
ساقی مرا به چشمه کوثر نشان چو دادزآنم چه غم که خضر نبخشد زلال خویش
صفحهٔ ۱ از ۲