خلوتی با سعدی
بخش ۱۱ - حکایت
باب هشتم در شکر بر عافیت
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ره باز پس مانده‌ای می‌گریستکه مسکین تر از من در این دشت کیست؟
۲
جهاندیده‌ای گفتش ای هوشیاراگر مردی این یک سخن گوش دار
۳
برو شکر کن چون به خر بر نه‌ایکه آخر بنی آدمی، خر نه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۱