خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بسکه سینه خراش است زخم خار فراقهنوز با می وصلیم در خمار فراق
۲
ز ما مبر که ببوی تو ای غزاله چینز ملک وصل فتادیم در دیار فراق
۳
ز روزگار بنالند خلق و این طرفهکه روزگار بنالد ز روزگار فراق
۴
جدا ز گلشن وصلت چو لاله ام ای گلستاره سوخته هجر و داغدار فراق
صفحهٔ ۱ از ۲