خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبهای هجر اگر چه دل ریش سوزدمروز وصال باز جگر بیش سوزدم
۲
این هم ز مهر نیست که چندان نظر کندخواهد کزین نمک جگر ریش سوزدم
۳
یارب چه حالتست که بیگانگان بمنسوزند بیش از آنکه دل خویش سوزدم
۴
زینگونه کز فغان نگذارم بخواب کسترسم که آه مردم درویش سوزدم
صفحهٔ ۱ از ۲