خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با آنکه ز شوق نظری خواب ندارمچون گوشه چشمی فکنی تاب ندارم
۲
بر گریه من گر نکنی رحم تو دانیمن در جگر تشنه دگر آب ندارم
۳
تا گوشه ابروی تو محراب دلم شدجایی بجز از گوشه محراب ندارم
۴
از ناله من خیل سگان توبه تنگندوقتست که درد سر اصحاب ندارم
صفحهٔ ۱ از ۲