خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی درآ ز در ای شمع و خانه روشن کنچراغ طلعت خود نور دیدهٔ من کن
۲
اگر چو خرمن گل در کنار من ناییبه یک دو بوسه مرا خوشه چین خرمن کن
۳
سگ توام چو نیاری بگردنم دستیکمند موی سیه باری‌ام بگردن کن
۴
مرا ز بخت گران جان نصیب گلخن گشتتو چون نسیم سبک‌روح گشت گلشن کن
صفحهٔ ۱ از ۳