خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موسم خزان ایگل در چمن گذاری کنآفت جوانی بین چشم اعتباری کن
۲
آخر ایکمان ابرو صید دل غنیمت دانتا بکف کمان داری از کمان شکاری کن
۳
صحبت جهانداران درد سر نمیارزدجرعه یی بکف آور وز میان کناری کن
۴
عاقلی هنر نبود کار رهروان عشق استبی هنر چکار آید خیز و فکر کاری کن
صفحهٔ ۱ از ۲