خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سگ این درم بسنگی دل من صبور میکنوگر از درم برانی نگهی ز دور میکن
۲
تو اگر چو گل بسوزی دل صد هزار عاشقچه غمت بود ولیکن حذر از غرور میکن
۳
من اگر چو ابر گریم ز جفای غیبت توتو چو برق خنده باری ز سر حضور میکن
۴
بکمند عشق ایدل چه سر سرور داریسر خود برون بر آنگه طلب سرور میکن
صفحهٔ ۱ از ۲