خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایشوخ پر کرشمه کم التفات منتلخست بی لب شکرینت حیات من
۲
من جرعه حیات هوس داشتم ز خضرخط لبت نوشت بکوثر برات من
۳
آب دهان بخاک فکندی و خضر گفتایخاک رهگذار تو آب حیات من
۴
با آن فسون غمزه چه سنجد فسانه امباطره ات چکار کند ترهات من
صفحهٔ ۱ از ۲