خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت مرگ از سخنی درد مرا تسکین کنتلخی زهر اجل در دل من شیرین کن
۲
من نگویم که مرا عشوه وصل تو دواستتو بهر شیوه که خواهی دل من تسکین کن
۳
سیرت از غمزه دیدار نشاید دیدنیکنفس خواب کن و دیده من بالین کن
۴
گر بر آنی که پس از مرگ به کوثر برسمیک دو حرف از لب شیرین خودت تلقین کن
صفحهٔ ۱ از ۲