خلوتی با سعدی
بخش ۲ - حکایت
باب دهم در مناجات و ختم کتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیه چَرده‌ای را کسی زشت خواندجوابی بگفتش که حیران بماند
۲
نه من صورت خویش خود کرده‌امکه عیبم شماری که بد کرده‌ام
۳
تو را با من ار زشت رویم، چه کار؟نه آخر منم زشت و زیبانگار
۴
از آنم که بر سر نبشتی ز پیشنه کم‌کردم ای بنده‌پرور، نه بیش
صفحهٔ ۱ از ۴