خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه از داغ تو سوزد دل بیحاصل مننزنم دم که کسی بو نبرد از دل من
۲
جز سفال سگ کویت نشود خاک تنمغیر از این خاصیتی نیست در آب و گل من
۳
خانه روشن نشود تا تو نیایی ز درمکه چراغی نبود غیر تو در محفل من
۴
صید بی بختم اگر دوست بسنگم نکشدعجبی نیست که ننگش بود از بسمل من
صفحهٔ ۱ از ۲