خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن بجور دل مبتلای من داریکه اعتماد بسی بر وفای من داری
۲
ز آستان خودم دور میکنی لیکنکدام عاشق یکدل بجای من داری
۳
جدا کند من دیوانه را فلک از توبسنگ تفرقه هرگه هوای من داری
۴
ز گریه رام من ایمرغ بخت کی گردیکه وحشی دگر از های های من داری
صفحهٔ ۱ از ۲