خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایکه بر بالین طبیب جان بیمار منیاز تو بوی آشنا آید مگر یار منی
۲
گر نگفتم با رقیبانی نگویی غافلمغیرتم آید که گویم پیش اغیار منی
۳
با حریفان هوسناکت هزاران مرحمتمن که از جان با توام در بند آزار منی
۴
ایکه از روی چو گل یاد آری و خال سیاهوه تو هم عاشق مگر بر لاله رخسار منی
صفحهٔ ۱ از ۲