خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاشکی ز اول بمن این کینه داری داشتیتا دلم در کف عنان اختیاری داشتی
۲
رخ ز من میتابد اکنون وه چه سان یاد آورمآنکه بر آمد شد من اتنظاری داشتی
۳
شد دلم محروم ازو با آنکه از نزدیکیشگه خیال بوسه گه میل کناری داشتی
۴
خود چو نقصان آمدی با قدر آنسلطان حسنگر چو من مسکین گدای خاکساری داشتی
صفحهٔ ۱ از ۲