خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا، با شمع خویشت در نگیرد گریه و زاریاگر آتش بجای اشک گرم از دیده میباری
۲
مگر با جلوه رفتار او طاووس دعوی کردکه بر طاووس میخندد به قهقه کبک کهساری
۳
زدی تیری بغیر ایمه مرا آن از تو بر دل بودعجب گر جان برم زینغم که زخمی خورده ام کاری
۴
شهید عشق اگر بردار گردد دولتی باشدبیا باشد کزین دولت مرا محروم نگذاری
صفحهٔ ۱ از ۲