خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۰ - در ماتم و عزای حسین (ع) گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرخ از شفق نه صاعقه در خرمنش گرفتخون حسین تازه شد و دامنش گرفت
۲
گردون که سوخت ز آتش لب تشنگی حسینآن آتش بلاست که پیرامنش گرفت
۳
بود از خطای چرخ که آهوی مشگباردر صیدگاه عمر سگ دشمنش گرفت
۴
باد اجل بکشت چراغی که بر فلکقندیل مهر و مه ز دل روشنش گرفت
صفحهٔ ۱ از ۸