خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۸ - در مدح گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کهن داغ جگر را تازه می‌سازد مگر لالهکه از داغش دمادم می‌رود آتش به سر لاله
۲
ز بهر داغ سواد میکند فصدش حکیم دهراز آن خون سیه ریز در درون طشت زر لاله
۳
چه خون دل مجنون بجای باده در صحرادرون آتش اندازد ز بهر او جگر لاله
۴
ز فعل چرخ پر حیلت هرآنکس تو عجب داردکه مه چون بر شفق گیرد گشاید چشم بر لاله
صفحهٔ ۱ از ۸