خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۳ - در مرگ فرزند خود گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جگر گوشه که پاک آمدی و پاک شدیچشم من بودی و از چشم بدان خاک شدی
۲
بود پرواز بلندت هوس ایمرغ بهشتعالم خاک بهشتی و بر افلاک شدی
۳
دلت از تلخی ز هر غم ایام گرفتبه شفا خانه غیب از پی تریاک شدی
۴
ساحت کوی فنا معرکه شیران استطفل بودی و درین معرکه بی باک شدی
صفحهٔ ۱ از ۳