خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از جان برون نیامده جانانت آرزوستزنار نابریده و ایمانت آرزوست
۲
بر درگهی که نوبت ارنی همی زنندموری نه‌ای و ملک سلیمانت آرزوست
۳
موری نه‌ای و خدمت موری نکرده‌ایوآنگاه صف صفهٔ مردانت آرزوست
۴
فرعون‌وار لاف اناالحق همی زنیوآنگاه قرب موسی عمرانت آرزوست
صفحهٔ ۱ از ۳