خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۹
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایکه گویی که بحسن سخن من اهلیاضطرابی ننمود و لب تحسین نگشود
۲
بخدایی که مرا گنج معانی داده ستکه بسرمایه کس همت من نیست حسود
۳
لیکنم دیده و دل جان سخن می طلبدچکنم صورت بیجان دلم از کف نربود
۴
گر تو نقشی بنمایی که دل از کف ببردکافرم گر نکنم پیش تو صد بار سجود
صفحهٔ ۱ از ۱