خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلاف راستی باشد خلاف رای درویشانبنه گر همتی داری سری در پای درویشان
۲
گرت آیینه‌ای باید که نور حق در او بینینبینی در همه عالم مگر سیمای درویشان
۳
قبا بر قد سلطانان چنان زیبا نمی‌آیدکه این خُلقان گردآلوده را بالای درویشان
۴
به مأوی سر فرود آرند درویشان؟ معاذ اللهوگر خود جنت‌المأوی بوَد مأوای درویشان
صفحهٔ ۱ از ۳