خلوتی با سعدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - در نصیحت و ستایش
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان بر آب نهاده‌ست و زندگی بر بادغلام همّت آنم که دل بر او ننهاد
۲
جهان نماند و خرّم روان آدمییکه باز ماند از او در جهان به نیکی یاد
۳
سرای دولت باقی نعیم آخرت استزمین سخت نگه کن چو می‌نهی بنیاد
۴
کدام عیش در این بوستان؟ که باد اجلهمی برآورد از بیخ قامت شمشاد
صفحهٔ ۱ از ۴