خلوتی با سعدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ - قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را ز دست اجل کی فرار خواهد بودفرارگاه تو دارالقرار خواهد بود
۲
اگر تو ملک جهان را به دست آوردیمباش غره که ناپایدار خواهد بود
۳
به مال غره چه باشی که یک دو روزی بعدهمه نصیبهٔ میراث خوار خواهد بود
۴
تو را به تخته و تابوت درکشند از تختگرت خزانه و لشکر هزار خواهد بود
صفحهٔ ۱ از ۴