خلوتی با سعدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰ - درستایش اتابک مظفرالدین سلجوقشاه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در بهشت گشادند در جهان ناگاهخدا به چشم عنایت به خلق کرد نگاه
۲
امید بسته برآمد صباح خیر دمیدبه دور دولت سلجوقشاه سلغرشاه
۳
چو ماهروی مسافر که بامداد پگاهدرآید از در امیدوار چشم به راه
۴
شمایلی که نیاید به وصف در اوهامخصایصی که نگنجد به ذکر در افواه
صفحهٔ ۱ از ۵