خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به خلا و ملا خوی تو هنگامه زابا همه در گفتگو بی همه با ماجرا
۲
شاهد حسن ترا در روش دلبریطره پر خم صفات موی میان ماسوا
۳
دیده وران را کند دید تو بینش فزوناز نگه تیزرو گشته نگه توتیا
۴
آب نبخشی به زور خون سکندر هدرجان نپذیری به هیچ نقد خضر ناروا
صفحهٔ ۱ از ۳