خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در گرد غربت آینه دار خودیم مایعنی ز بیکسان دیار خودیم ما
۲
دیگر ز ساز بیخودی ما صدا مجویآوازی از گسستن تار خوردیم ما
۳
از بس که خاطر هوس گل عزیز بودخون گشته ایم و باغ و بهار خودیم ما
۴
ما جمله وقف خویش و دل ما ز ما پرستگویی هجوم حسرت کار خودیم ما
صفحهٔ ۱ از ۴