خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر ذره را فلک به زمین‌بوس می‌رسدگر خاک راست دعوی ناموس می‌رسد
۲
زان می که صاف آن به بتان وقف کرده‌انددرد ته پیاله به طاووس می‌رسد
۳
زین سان که خو گرفته عاشق‌کشی‌ست حسنمر شمع را شکایت فانوس می‌رسد
۴
خود پیش خود کفیل گرفتاری منستهردم به پرسش دل مأیوس می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۳