خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل در غمش بسوز که جان می‌دهد عوضور جان دهی غمی به از آن می‌دهد عوض
۲
فارغ مشو ز دوست به می در ریاض خلداز ما گرفت آنچه همان می‌دهد عوض
۳
داغم از آن حریف که چون خانمان بسوختچشمی به سوی در نگران می‌دهد عوض
۴
سرمایه خرد به جنون ده که این کریمیک سود را هزار یان می‌دهد عوض
صفحهٔ ۱ از ۳