خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هنگام بوسه بر لب جانان خورم دریغدر تشنگی به چشمه حیوان خورم دریغ
۲
آن ساده روستایی شهر محبتمکز پیچ و خم به زلف پریشان خورم دریغ
۳
در رشکم از صلا و ملالم ز دورباشبر خوان وصل و نعمت الوان خورم دریغ
۴
خواهم ز بهر لذت آزار زندگیبر دل بلا فشانم و بر جان خورم دریغ
صفحهٔ ۱ از ۳