خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی باغ و بهار جان فشانانغمت چشم و چراغ رازدانان
۲
به صورت اوستاد دلفریبانبه معنی قبله نامهربانان
۳
چمن کوی ترا از ره نشینانختن موی ترا از بادخوانان
۴
بلایت چهره با مشکینه مویانادایت چیره بر نازک میانان
صفحهٔ ۱ از ۴