خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بس که با تو به هر شیوه آشناستمیبه عشق مرکز پرگار فتنه هاستمی
۲
امیدگاه من و همچو من هزار یکی ستز رشک درصدد ترک مدعاستمی
۳
سخن ز دشمن و غمهای ناگوارش نیستز دوست داغ ستمهای نارواستمی
۴
دیت مگوی و ملامت مسنج و فتنه مگیرچه شد که هیچ کسم؟ بنده خداستمی
صفحهٔ ۱ از ۳