خلوتی با سرایندهٔ فرامرزنامه
بخش ۳ - گفتار در آفرینش آفتاب
فرامرزنامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چندان فروغ و به چندان چراغبیاراسته چون به نوروز باغ
۲
روان اندر و گوهر دلفروزکزو روشنایی گرفته‌ست روز
۳
که هر بامدادی چو زرین سپرز خاور بر آرد فروزنده سر
۴
زمین پوشد از نور پیراهناشود تیره گیتی بدو روشنا
صفحهٔ ۱ از ۲