خلوتی با سرایندهٔ فرامرزنامه
بخش ۳۵ - این چند سخن در باب شکایت روزگار هنگام پیری خود گوید
فرامرزنامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو سالم بشد سی و شش این زمانزپیری رسیده به سر مر زبان
۲
زباد خزانی رخم زرد شدگل ارغوان رخم گرد شد
۳
بنفشه سمن گشت گل شد تهیشدم چنبری شاخ سرو سهی
۴
تنم خم گرفت و دلم غم گرفتدو دیده بشوریده رخ نم گرفت
صفحهٔ ۱ از ۵