خلوتی با سرایندهٔ فرامرزنامه
بخش ۱۹۰ - سخن در بی وفایی روزگار
فرامرزنامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا ای خرد مغز سخندلت برگسل زین سرای کهن
۲
که او چون من و چون تو بسیار دیدنخواهد همی با کسی آرمید
۳
اگر شهریاری، اگر پیشکارتو اندر گذاری و او پایدار
۴
چه با رنج باشی، چه با تاج و تختببایدت بستن به فرجام، رخت
صفحهٔ ۱ از ۳