خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن سؤال ز هر بی وفا وفای مراکه غیر وقت چه داند کسی صفای مرا
۲
چه نسبت است دلم را به جسم زار و نزارکه استخوان نکند صید خود همای مرا
۳
غمی ز مرگ چو آتش نداشتم دیشبکه کرد اخگر من گرم داشت جای مرا
۴
چو اهل زرق و ریا دلق من به نیل مزنبزن به بادهٔ رنگین خم، ردای مرا
صفحهٔ ۱ از ۲