خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست دل مأیوس دارد در پی خود روز، شبصبح نومیدی دمد هر چند آه سرد ما
۲
چنگ خود ای زهره با خورشید پرداز و برودوست کی دارد طرب را جان غم پرورد ما؟
۳
از خیال ما سعیدا فیض می بارد به خاککم نمی گردد به زیرش گنج بادآورد ما
صفحهٔ ۱ از ۱