خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریه در بزم یار، بی ادبی استخنده هم ز این قرار، بی ادبی است
۲
اتحادم به امر مطلوب استورنه بوس و کنار بی ادبی است
۳
ستم و جور درد عشقش راباز با او شمار بی ادبی است
۴
در جهانی که افتقار سزاستاز جهان افتخار بی ادبی است
صفحهٔ ۱ از ۳