خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۱۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز من جان خواست جانان گفتمش از جان به جان منتبجان و دل کشیدن می توان از جان جان منت
۲
میان ما و او راه سخن از دل به دل باشدکه نتواند گذارد با ادا فهمان زبان منت
۳
قبول شیب و بالا کی کند طبع بلند ما؟ز پستی همت عیسی کشید از آسمان منت
۴
هما را آشیان می بود اگر در طور همت جابه سنگ سرمه ای کی می کشید از استخوان منت
صفحهٔ ۱ از ۳