خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که در این در ز راه صدق درآیدبایدش اول ز خویشتن به درآید
۲
خانهٔ فقر است جای ما و منی نیستشاه جهان است یا گدا اگر آید
۳
آن ز عمل های باطل است مشو خوشآنچه ز اعمال نیک در نظر آید
۴
از ره عبرت ز خویش هر که سفر کردگر به خود آید عزیز و معتبر آید
صفحهٔ ۱ از ۲