خلوتی با پروین اعتصامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خانه شحنه خفته و دزدان به کوی و بامره دیولاخ و قافله بی مقصد و مرام
۲
گر عاقلی، چرا بردت توسن هویور مردمی، چگونه شده‌ستی به دیو رام
۳
کس را نماند از تک این خنگ بادپایپا در رکاب و سر به تن و دست در لگام
۴
در خانه گر که هیچ نداری شگفت نیستکالات میبرند و تو خوابیده‌ای مدام
صفحهٔ ۱ از ۶