خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۴۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تأثیر نیست در نفس مرد ناتمامبی لذت است میوه چو افتد ز شاخ، خام
۲
افتاده سایه از چه به دنبال آن کرامعمری است می رود پی آن سرو خوشخرام
۳
دانی که لاله از چه قدح کرده پر ز خونیعنی که باده بی رخ ساقی بود حرام
۴
افتادگی است پایهٔ بالا برآمدنتا کم نمی شود نشود ماه نو تمام
صفحهٔ ۱ از ۳