خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۷ - امید و نومیدی
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نومیدی، سحرگه گفت امیدکه کس ناسازگاری چون تو نشنید
۲
به هرسو دست شوقی بود بستیبه هرجا خاطری دیدی شکستی
۳
کشیدی بر در هر دل سپاهیز سوزی، ناله‌ای، اشکی و آهی
۴
زبونی هر چه هست و بود از تستبساط دیده اشک‌آلود از تست
صفحهٔ ۱ از ۸