خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جگر پردرد و دل پرخون و جان سرمست و ناپرواشبم تاریک و مرکب لنگ و در سر مایه سودا
۲
دوای خود نمی دانم، درین اندیشه حیرانمبیا، ای ساقی باقی، بیار آن باده حمرا
۳
چو شمعم پیش رویت من، گرم سر وا کنی از تنشوم پیش رخت روشن، چو شمع استاده پا برجا
۴
اگر هشیار و مستوری ز سر این سخن دوریمیان رهروان کوری ز سر قرب «اوادنا»
صفحهٔ ۱ از ۹