خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر صبح‌دم پیغام خود گویم به زاری باد راتا عرض حال دل کند آن سرو حوری‌زاد را
۲
پیش درش افتاده‌ام بر خاک ره چون بندگانزین باب دیدم در شرف اسباب پیش افتاد را
۳
گر رفت اشکم در زمین از تربیت‌های غمشآخر رسانید این دلم تا آسمان فریاد را
۴
خواهم که بر بنیاد دل بنیاد صبری افکنمعشقش به هم برمی‌زند دیوار این بنیاد را
صفحهٔ ۱ از ۲