خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۲۸ - بنفشه
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنفشه صبحدم افسرد و باغبان گفتشکه بیگه از چمن آزرد و زود روی نهفت
۲
جواب داد که ما زود رفتنی بودیمچرا که زود فسرد آن گلی که زود شکفت
۳
کنون شکسته و هنگام شام، خاک رهمتو خود مرا سحر از طرف باغ خواهی رفت
۴
غم شکستگی‌ام نیست، زان‌که دایهٔ دهربه روز طفلی‌ام از روزگار پیری گفت
صفحهٔ ۱ از ۲