خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دوست، دلم راهوس باده حمراستزان باده حمرا که درو نور تجلاست
۲
مستان خرابیم، سراز پای ندانیماین حیرت و دهشت همه از جودت صهباست
۳
خواهی لقب از خضر کن و خواه مسیحاعشقست بهر حال که او محیی موتاست
۴
ای خواجه، اگر معرفتی نیست محالستگر معرفتی هست، نصیب دل داناست
صفحهٔ ۱ از ۲